Liefste blog,
Na drie dagen Ramallah begin ik een beetje op mijn plooi te komen. De boodschap is voorlopig: ver van het drukke centrum blijven. Door de ramadan gaat iedereen rond 17u naar huis voor iftar (het breken van de vasten) - voor die tijd moet dus alle eten gekocht zijn en iedereen loopt dan ook rond gelijk een zot.
Zaventem was gelijk aan tranen met tuiten. Op het vliegtuig heb ik het afscheid verdrongen met hulp van Harry Potter en de prisoner van Azkaban. 's Ochtends ben ik Tel Aviv binnengewandeld als was het niets. Een paar standaardvragen en hop! daar kwam de stempel die me toelaat om hier drie maand te blijven.
In Ramallah heb ik meteen een gesprek gehad met Dr. Khadija van Medical Relief, een lieve mama die me hier zal begeleiden. En daarna een vuurdoop op de iftar van Medical Relief: elke organisatie organiseert tijdens de ramadan 1 keer iftar voor alle werknemers en hun familie, in dit geval meer dan 100 mensen. Veel eten.
Ik woon - gratis! - in een enorm appartement op een kleine 10 minuten rijden van het stadscentrum - samen met de Italiaanse Iliana. Voorlopige decoratie aan de muren van mijn slaapkamer: een paar foto's van Nicolas, een poster over de Palestijnse verkiezingen en een plastieken poster met de letters van het Arabische alfabet en bijhorende dieren. O ja, en een poster van Ganesh van Iliana.
Vandaag was mijn eerste "werkdag". Ik mocht mee met Dr. Souha, een zwarte (!)Palestijnse, die als gynaecologe elke dag naar de rurale gezondheidscentra trekt om daar consultaties te houden. Veel zwangere vrouwen dus, vandaag.
Tot gauw,
Eline
ps: liefste blog, ik zal je niet elke dag kunnen schrijven, want ik zal niet altijd toegang hebben tot het internet - maar maak je geen zorgen!
Na drie dagen Ramallah begin ik een beetje op mijn plooi te komen. De boodschap is voorlopig: ver van het drukke centrum blijven. Door de ramadan gaat iedereen rond 17u naar huis voor iftar (het breken van de vasten) - voor die tijd moet dus alle eten gekocht zijn en iedereen loopt dan ook rond gelijk een zot.
Zaventem was gelijk aan tranen met tuiten. Op het vliegtuig heb ik het afscheid verdrongen met hulp van Harry Potter en de prisoner van Azkaban. 's Ochtends ben ik Tel Aviv binnengewandeld als was het niets. Een paar standaardvragen en hop! daar kwam de stempel die me toelaat om hier drie maand te blijven.
In Ramallah heb ik meteen een gesprek gehad met Dr. Khadija van Medical Relief, een lieve mama die me hier zal begeleiden. En daarna een vuurdoop op de iftar van Medical Relief: elke organisatie organiseert tijdens de ramadan 1 keer iftar voor alle werknemers en hun familie, in dit geval meer dan 100 mensen. Veel eten.
Ik woon - gratis! - in een enorm appartement op een kleine 10 minuten rijden van het stadscentrum - samen met de Italiaanse Iliana. Voorlopige decoratie aan de muren van mijn slaapkamer: een paar foto's van Nicolas, een poster over de Palestijnse verkiezingen en een plastieken poster met de letters van het Arabische alfabet en bijhorende dieren. O ja, en een poster van Ganesh van Iliana.
Vandaag was mijn eerste "werkdag". Ik mocht mee met Dr. Souha, een zwarte (!)Palestijnse, die als gynaecologe elke dag naar de rurale gezondheidscentra trekt om daar consultaties te houden. Veel zwangere vrouwen dus, vandaag.
Tot gauw,
Eline
ps: liefste blog, ik zal je niet elke dag kunnen schrijven, want ik zal niet altijd toegang hebben tot het internet - maar maak je geen zorgen!
posted by eline at 10/16/2006 06:52:00 p.m.
7 Comments:
Maar vooral: hoe is het weer daar?
Ik reed vandaag door de Nederkouter en ik dacht: "hey, ik zal Eline niet tegenkomen vandaag." Het is waar gebleken.
Kunnen we je daar gerief opsturen?
Een beetje ongepast om met een Bloch te beginnen als ge in Palestina woont. :-P
De post werkt hier wel, maar blijkbaar het best vanuit Jeruzalem (dan duurt het ongeveer een week - van en naar Ramallah kan het makkelijk een maand duren). Medical Relief heeft daar ook een postbus, als je wilt, kan ik dat adres eens opvragen. Zelf heb ik trouwens geen adres: mijn straat heeft geen naam.
Dag Eline,
blij dat je goed bent aangekomen daar en dat huisvesting goed geregeld is!
Doe da goe daar,
Mim
Vraag maar naar die postbus in Jeruzalem, dan stuur ik u een pizza met rucola en gorgonzola als ge het eens echt nodig hebt.
Hey Eline
blij te horen dat je toch niet de leugens uit de kast hebt moeten halen om het land binnen te kunnen!!
Geniet ervan en wees toch ook maar een beetje voorzichtig
groetjes Kim
Ps Argentinië is echt de max
Uw "oude" schoonmoeder is er in gelukt de truck te vinden om comment te geven!
Vandaag grote dag voor Nicolas, morgen etentje, zullen u missen, meme komt in uw plaats!
Dikke zoen
Anne
Een reactie posten
<< Home