Miras, Aida Refugee Camp, Betlehem
Vorige week zondag was ik in Aida Refugee Camp in Betlehem, samen met een vriendin. We gingen op bezoek bij de familie van Miras.
Miras is een jongen van twaalf die neergeschoten werd terwijl hij op het balkon van zijn huis aan het spelen was met een speelgoedgeweer. Je moet weten dat Aida Refugee Camp vlak naast Rachel's Tomb ligt, een heilige plaats voor de joden. Tegelijk ligt Rachel's Tomb echter ook in een woongebied in Betlehem. Israël heeft een metershoge muur rond het heiligdom gebouwd en het leger bewaakt de hele omgeving. Vanop het balkon van Miras' huis kijk je uit op de beveiligde wachttoren (50 m verder) van waaruit de soldaten het vluchtelingenkamp in de gaten houden.
Miras was die ochtend al een hele tijd aan het spelen op het balkon, samen met zijn zus, zijn broer en enkele nichtjes. Dacht de soldaat dat het een sluipschutter was? En schoot hij daarom zes keer naar het balkon? Eén kogel doorboorde Miras' buik. De andere kinderen kregen fragmenten van de kogel in schouder of maag en het broertje van Miras raakte gewond aan de voeten door gebroken glas.
Ondertussen is Miras geopereerd en aan de beterhand. Zijn familie is echter geschokt. Ze willen een klacht indienen, maar dat leidt meestal tot niets. De kinderen zijn doodsbang. De meisjes willen niet langer aan de kant van het balkon slapen en hebben hun slaapkamer nu geruild met een andere kamer.
Alsof dat alles nog niet genoeg is, zijn de soldaten een paar dagen later om 3u 's nachts het huis binnengevallen om Miras te bekijken en om het huis te doorzoeken. 's Nachts binnenvallen in huizen is een gekende intimidatietechniek.
Hieronder Miras tijdens betere dagen, dabke (Palestijnse volksdans) aan het dansen.
Miras in het ziekenhuis.
Het uitzicht vanuit Miras' huis op de muur rond Rachel's Tomb.
Vorige week zondag was ik in Aida Refugee Camp in Betlehem, samen met een vriendin. We gingen op bezoek bij de familie van Miras.
Miras is een jongen van twaalf die neergeschoten werd terwijl hij op het balkon van zijn huis aan het spelen was met een speelgoedgeweer. Je moet weten dat Aida Refugee Camp vlak naast Rachel's Tomb ligt, een heilige plaats voor de joden. Tegelijk ligt Rachel's Tomb echter ook in een woongebied in Betlehem. Israël heeft een metershoge muur rond het heiligdom gebouwd en het leger bewaakt de hele omgeving. Vanop het balkon van Miras' huis kijk je uit op de beveiligde wachttoren (50 m verder) van waaruit de soldaten het vluchtelingenkamp in de gaten houden.
Miras was die ochtend al een hele tijd aan het spelen op het balkon, samen met zijn zus, zijn broer en enkele nichtjes. Dacht de soldaat dat het een sluipschutter was? En schoot hij daarom zes keer naar het balkon? Eén kogel doorboorde Miras' buik. De andere kinderen kregen fragmenten van de kogel in schouder of maag en het broertje van Miras raakte gewond aan de voeten door gebroken glas.
Ondertussen is Miras geopereerd en aan de beterhand. Zijn familie is echter geschokt. Ze willen een klacht indienen, maar dat leidt meestal tot niets. De kinderen zijn doodsbang. De meisjes willen niet langer aan de kant van het balkon slapen en hebben hun slaapkamer nu geruild met een andere kamer.
Alsof dat alles nog niet genoeg is, zijn de soldaten een paar dagen later om 3u 's nachts het huis binnengevallen om Miras te bekijken en om het huis te doorzoeken. 's Nachts binnenvallen in huizen is een gekende intimidatietechniek.
Hieronder Miras tijdens betere dagen, dabke (Palestijnse volksdans) aan het dansen.
Miras in het ziekenhuis.
Het uitzicht vanuit Miras' huis op de muur rond Rachel's Tomb.
posted by eline at 12/17/2006 04:46:00 p.m.
2 Comments:
Wie laat er zijn kinderen nu op een dergelijke plaats met een speelgoedgeweer spelen? Wie laat er zijn kinderen tout court met een speelgoedgeweer spelen?
hdq
Tja, "soldaatje en Palestijn" spelen is hier heel normaal.
Waar wil je dat die kinderen spelen? Er is niet bepaald plaats over in een vluchtelingenkamp.
In het kamp denken ze erover om alle speelgoedgeweren te verbieden. Of hen dat zekerheid zal bieden, is natuurlijk nog maar de vraag. Ze denken er ook over om een comité op te richten voor kinderrechten. Mooi, maar als je geen verhaal hebt tegen de personen die je bedreigen, dan zal zo'n comité niet veel kunnen doen.
Een reactie posten
<< Home