DE D VAN DAMASCUS GATE
Jeruzalem is een speciaal geval. Na de oorlog van 1948 werd de stad verdeeld in een westelijk Israëlisch en een oostelijk Palestijns gedeelte. De grens tussen west en oost was vroeger een muur, maar is nu een drukke weg. Zowel de Israëli's als de Palestijnen claimen Jeruzalem als hoofdstad, maar in de praktijk wordt ze volledig bestuurd door de Israëli's. De status van Jeruzalem ("Al-Quds" in het Arabisch, "Jerushalayim" in het Hebreeuws) is één van de eeuwige knelpunten in vredesbesprekingen.
Binnen Oost-Jeruzalem ligt de Oude Stad, volledig binnen goed bewaarde middeleeuwse stadsmuren. Damascus Gate is één van de toegangspoorten. Het is de toegang tot de Arabische markt ("suuq") en overdag bruist het er dus van het leven.
Hoewel Damascus Gate één van de belangrijkste poorten is, deden sommige joodse taxichauffeurs alsof ze niet wisten waarover ik het had wanneer ik de weg naar Damascus Gate vroeg. Sommigen proberen ook te vermijden om je aan de poort af te zetten, bv. onder het mom dat het daar veel te druk is. Voor veel Palestijnen buiten Jeruzalem is het een droom om nog eens naar Damascus Gate te kunnen, omdat er altijd leven in de brouwerij is. Dat is echter voor de meesten niet meer mogelijk sinds je een speciale permit nodig hebt om nog naar Jeruzalem te mogen gaan.
De Oude Stad bevat religieuze top-attracties voor zowel joden, christenen als moslims. Joden bezoeken er de westelijke muur van de tempel van David (de "Klaagmuur"), christenen de Heilig-Graf-kerk waar Jezus (even) begraven was en moslims gaan naar de Al-Aksa-moskee en de Rotskoepel. Het krioelt er van de synagogen, kerken, kloosters en moskeeën. De straatjes zijn er zo smal, dat de afvalophaling gebeurt met schattige mini-tractors.
De Oude Stad is voor mij een heel speciale plek. Het labyrint is nog geen vierkante km groot, maar je wordt er meegezogen in de sfeer van de eeuwenoude straten, in de drukte van de markten en in de mysterieuze religieuze gekte. Toeristenwinkels verkopen er zowel keppels als kruisbeelden, orthodoxe joden lopen schichtig tussen Arabische groentenstallen en nonnen op pelgrimage eten er falafel terwijl de muezzin zingt.
Jeruzalem is een speciaal geval. Na de oorlog van 1948 werd de stad verdeeld in een westelijk Israëlisch en een oostelijk Palestijns gedeelte. De grens tussen west en oost was vroeger een muur, maar is nu een drukke weg. Zowel de Israëli's als de Palestijnen claimen Jeruzalem als hoofdstad, maar in de praktijk wordt ze volledig bestuurd door de Israëli's. De status van Jeruzalem ("Al-Quds" in het Arabisch, "Jerushalayim" in het Hebreeuws) is één van de eeuwige knelpunten in vredesbesprekingen.
Binnen Oost-Jeruzalem ligt de Oude Stad, volledig binnen goed bewaarde middeleeuwse stadsmuren. Damascus Gate is één van de toegangspoorten. Het is de toegang tot de Arabische markt ("suuq") en overdag bruist het er dus van het leven.
Hoewel Damascus Gate één van de belangrijkste poorten is, deden sommige joodse taxichauffeurs alsof ze niet wisten waarover ik het had wanneer ik de weg naar Damascus Gate vroeg. Sommigen proberen ook te vermijden om je aan de poort af te zetten, bv. onder het mom dat het daar veel te druk is. Voor veel Palestijnen buiten Jeruzalem is het een droom om nog eens naar Damascus Gate te kunnen, omdat er altijd leven in de brouwerij is. Dat is echter voor de meesten niet meer mogelijk sinds je een speciale permit nodig hebt om nog naar Jeruzalem te mogen gaan.
De Oude Stad bevat religieuze top-attracties voor zowel joden, christenen als moslims. Joden bezoeken er de westelijke muur van de tempel van David (de "Klaagmuur"), christenen de Heilig-Graf-kerk waar Jezus (even) begraven was en moslims gaan naar de Al-Aksa-moskee en de Rotskoepel. Het krioelt er van de synagogen, kerken, kloosters en moskeeën. De straatjes zijn er zo smal, dat de afvalophaling gebeurt met schattige mini-tractors.
De Oude Stad is voor mij een heel speciale plek. Het labyrint is nog geen vierkante km groot, maar je wordt er meegezogen in de sfeer van de eeuwenoude straten, in de drukte van de markten en in de mysterieuze religieuze gekte. Toeristenwinkels verkopen er zowel keppels als kruisbeelden, orthodoxe joden lopen schichtig tussen Arabische groentenstallen en nonnen op pelgrimage eten er falafel terwijl de muezzin zingt.
posted by eline at 1/27/2007 01:38:00 p.m.
2 Comments:
hallo Eline,
Bedankt voor de alfabetische gidsbeurten! Vaak heb ik jammer genoeg niet veel tijd om zalig weg te duiken in een boek, maar met jouw alfabettocht leer ik in korte tijd toch heel wat interessante dingen bij over Palestina en omstreken. Ik kijk al uit naar de volgende letter!
Gisteren de film 'Sunday bloody sunday' bekeken (was op Canvas). Als je daarna bedenkt hoe de situatie geëvolueerd is in Noord-Ierland vandaag, dan is er toch nog hoop dat het ook in Palestina uiteindelijk goed komt. We kunnen het maar blijven hopen ...
Hou je haaks ginder!
Vriendelijke groeten,
Geert Tallieu
Dag Eline!
Super om telkens jouw verslagjes te kunnen lezen!
Ondanks de lastige weg naar een verlenging van je visum, moet het toch een opluchting zijn dat je kan blijven!
Ik vertrek op vijf maart naar India, Mumbai! Al blijf ik er niet zo lang, ik hoop toch wat te weten te komen voor mijn thesis.
Maar ook daar blijf ik je volgen hoor :-)
Hou het veilig en ik hoop dat je in de laatste maanden nog veel interessante zaken voor je onderzoek mag ontdekken!
Groetjes
Sofie
Een reactie posten
<< Home