PALESTINE 48

Mijn laatste weekend hier heb ik doorgebracht in Israël - ook wel "Palestine 48" of "historisch Palestina" genoemd - samen met een groep christelijke Palestijnen uit Ramallah. Voor christelijke feestdagen kunnen zij een permit krijgen om de Westelijke Jordaanoever te verlaten. Maar het kost best wel wat moeite: op vrijdag heeft mijn vriend Abu George uren doorgebracht in de settlement van Bet Il waar de permits uiteindelijk om 21u30 werden uitgereikt. En de bus vertrok op zaterdag om 6u30.

Op zaterdag reden we na een oponthoud van een dik half uur aan Qalandiya-checkpoint Israël binnen om meteen koers te zetten naar een ander bezet stuk land: de Golanhoogten. Dit is een stuk Syrië dat sinds 1967 door Israël bezet wordt. Vorige week waren de Hoogten nog in het nieuws: een meisje van de Golanhoogten trouwde met een Syrische man en moest dus het gebied verlaten zonder te weten of ze ooit nog haar familie en geboortegrond zou terug zien.

Maar wij waren daar voor vertier. We zwommen en zonden in een resort aan een warmwaterbron bekend voor haar helende krachten. Rondom ons hadden we uitzicht op de prachtige groene heuvels van de Golanhoogten. En op prikkeldraad en legerbunkers natuurlijk. De hele tijd patrouilleren soldaten langs de rand van het zwembad.

We sliepen in Nazareth, een Arabische stad in Israël. In downtown Nazareth woont de oorspronkelijke Arabische bevolking, 1/3 is christen en 2/3 moslim. In de heuvels rond Nazareth wonen joodse Israëli's. Hun leefwerelden zijn mooi gescheiden. Voor mij was Nazareth een rare ervaring. Je bent in een omgeving die er Arabisch uit ziet, iedereen spreekt Arabisch, maar alle opschriften zijn in het Hebreeuws. En voeg daar dan de vele christelijke symbolen en kerken aan toe en je bent helemaal in de war.

Zondagochtend vierden we de Annunciatie van Maria's zwangerschap in de immense kerk van Nazareth, door de vorige paus in 1969 gebouwd. Heel christelijk Palestina en Israël was er verzameld. We waren ook in het gezelschap van de Tempeliers van het Heilig Graf, een groep rijke edellieden die in de traditie van de kruisvaarders verenigd zijn en de kerken in het Heilig Land financieren.

Na de mis trokken we naar Akka en Haifa, alweer twee oorspronkelijk Arabische steden aan de Middellandse Zee-kust. Onderweg lieten mijn medereizigers (waarvan 2/3 van middelbare leeftijd) zich van hun beste kant horen en zien: de hele tijd werden Arabische liederen gezongen en meegebruld en er werd zelfs gedanst in de middengang. Ik zat erbij en ik keek ernaar.